vrijdag 21 december 2012

Het 8e levensjaar





Het 8e levensjaar, oei wat klinkt dat zwaar. In ieder geval is Quint nu echt 7 jaar en dat hebben we gezellig gevierd vorige week vrijdag. Dank aan iedereen die is komen feliciteren, een kaartje stuurde,sms'te, reageerde op blog of via facebook/twitter. Super dat Quint in zoveel harten leeft. De lieverd heeft genoten 's ochtends van de 3 PGB-verzorgers en na een flinke slaap 'smiddags kon hij genieten van het zingen en de kaars 7 uitblazen op zijn taart wat we met z'n 5 en heel bewust hebben gevierd. Moeilijk om het met meer mensen te vieren en te zingen van hieperdepiep etc. dus intiem maar prettig met ons eigen gezin waarbij een (geluk en verdriet) traan te voorschijn komt. Daarna herpakken en de taart snijden,Quint pontificaal in de keuken tegenover de deur en gelijk in het zicht zodat hij iedereen binnen zag komen en hem gelijk een knuffel kon geven met evt een attentie. Nou cadeautjes kreeg hij ! Vele Ernie spullen en kleren, kledingbonnen  en geld voor een aangepaste slee. Nog een beetje uit zijn eigen spaarpot erbij en dan denk ik dat we kunnen informeren naar een slee waar dan ook extra fixaties op geplaatst kunnen worden. Ben met een andere moeder aan het mailen over wat handig is etc.. Leuk hoor, Quint straks op een slee mits er sneeuw komt want op wintersport gaan zit er niet in de aankomende tijd. Maar daarover na 1januari meer!

Quint was in de middag de eerste anderhalf uur goed in zijn doen helaas maakte een vieze luier het lastig zitten en na de verschoning die bekeken werd door vriendjes van dezelfde leeftijd ( is ook moeilijk te begrijpen) bleef hij lekker veilig in zijn eigen box en speelde met zijn boekje met dierengeluiden heel zoet.

Later nog een tijd bij oma op de bank en de neefjes kropen erbij en tegen 20.00uur toch echt naar bed en wonder boven wonder sliep Quint de avond en nacht heerlijk en wij dus ook. Zo'n enerverende en emotionele dag kost veel energie en zaterdag moest vooral mama bijkomen maar uiteindelijk nog wel even naar de kerstmarkt met de meisjes en Quint en tante Petra geweest, gezellig !

Zondag ook nog weer gezellig bezoek van over ver en konden we dan maandag beginnen met het huis in kerstsfeer brengen. Pas na Quints verjaardag kon ik dit jaar de moed opbrengen. Dinsdag  heerlijk geshopt en geluncht bij Tuinland in Zwolle met dinnetje Wendy en flink aan kerstspullen ingeslagen zodat het halverwege deze week ook een kerstig huisje is.
Woensdag was het Quints dag om te tracteren op het KDC. Aan de gasten thuis hadden we al een  kerstklingelballetje of hartje met Quint 7jaar gegeven. De kids van het kdc kregen een voelzakje met kerstballetje en een danoontje (voor de eters in de groep, kreeg even het idee dat Quint de enige is die niet zoiets eet, maar ook niet mag i.v.m. koemelkeiwitallergie). Quint werd verrast met een speeltje van Vtech door het kdc en ook al zo'n leuk speeltje van de buschauffeur en de busdame, lief hoe meegedacht en gezorgd wordt.

Donderdag kwam Chary thuis met het idee van vriendinnen en zijzelf om een soort van kerstmarkt te organiseren voor de bovenbouw van CBS de Kardoen en tja dan moet er wat zijn om verkocht te worden. Tussen kapper en zorgen door meer dan 60 cupcakes gebakken, dingetjes bedacht en uiteindelijk is er zomaar ineens met een klein ideetje 230 euro opgebracht voor Serious Request. Zondag gaan de meiden het brengen in Enschede. Prachtig om te horen dat er met een paar klassen zoveel enthousiasme voor dit idee was en dat ouders hun kids ook zo het geld meegaven om iets te kopen of om een spelletje te spelen. Gelukkig heeft Chary wel door dat als ze volgend jaar wat wil, het slimmer is om iets eerder een plan te maken en de PR wat uitgebreider te doen.


Al met al zijn we flink bezig geweest deze week en gaan we nu bezig met kerstkaarten en kerstdiner, de boodschappen en de poets.

donderdag 13 december 2012

Oudejaarsavond voor Quint

Lang op blijven mocht Quint vanavond, het is natuurlijk zijn oudejaarsavond, Ylva vertelde het hem steeds. "nou ben je nog 6 en morgen joehoe 7".  Was niet voor niks dat hij laat op bed kwam. Waren druk bezig met de voorbereidingen, zolang baby-tv aan staat hoor je Quint niet, ballonnen werden geblazen, cadeautjes ingepakt, cupcakes bakken in felle kleuren die helaas jammerlijk mislukten en er niet zo uitzien als de laatste keer. Waren toen mooi felblauw,bedacht om er een gezellige 7 op te maken maar ze zien er ietwat anders uit, maar smaken zal het vast wel,morgenochtend maar even proeven en anders wat taarten bij halen.
De vegetarische Italiaanse soep is goed gelukt al zeg ik het zelf en verder zal de dag van morgen wel los lopen. Quint had dus mazzel, maar had gelukkig vanmiddag op het kdc ook al lekker geslapen. Eigenlijk had hij een erg drukke week deze week met een rolstoelpassing en vandaag een slaap-eeg. Omdat we vandaag naar een afscheidsdienst heen wilden toch maar de afspraak in Groningen afgezegd. Voor Quint ook beter zo'n lange dag vlak voor zijn verjaardag en daarbij moesten we ook de medicatie voor epilepsie stoppen, zondag hadden we al de halve dosering gegeven maar Quint voelde dat toch, en was moe, huilerig en ontroostbaar. Morgen doen we mooi rustig aan voor Quint want de laatste 2 maand zit  hij eigenlijk wat slechter in zijn velletje. Hij is vaak zo moe en huilerig, heeft echt zijn middagslaapje nodig en 's avonds regelmatig saturatiedalingen. Soms heb ik de indruk ook meer epilepsie te zien maar misschien zie ik spoken want tot nu toe ziet verder niemand het behalve Chary, maar ja die is net 12 en praat haar moeder graag naar de mond in de hoop dat iets anders positief voor haar uitvalt.
Morgen Quint dus 7, moet het nog even tot me door laten dringen dat deze dag toch is gekomen, dankbaar zijn we daar voor maar het wordt er niet gemakkelijker op. Quint wordt een grote jongen met een eigenwilletje,wat eigenwijs en soms ondeugend, heel lief en knuffelbaar maar ook sterk. De zorg is bij tijd en wijle echt wel heel erg zwaar zeker de laatste tijd wanneer hij regelmatig ziek is en thuis blijft, maar we zijn blij dat we het mentaal en fysiek aankunnen.
Gisteren had ik een interview met 2 studentes uit Rotterdam die een onderzoek/minor doen voor de BOSK en ouders vragen naar hun leven met een mcg kind en evt tips voor nieuwgeboren ouders van een kind met beperkingen. De dames hadden er 4.5 uur voor gereisd en ik weet niet wat het hun heeft gebracht maar mij zijn de ogen geopend dat Quint wel een hele goeie mcg-er is.( meervoudig complex gehandicapt) of moeten we dat complex dan toch weg laten.Als ik goed nadenk en een optelsom maak dan hoort complex er wel bij maar dat Quint kan zitten en aangeeft dat hij opgetild wil worden is wel heel erg bijzonder. Dankbaar en blij dat hij dat doet en kan, wow hij is dan zo super-schattig en knuffelbaar.
Bijzonder, als je dan zo'n heel gesprek hebt gehad wat ontzettend veel energie kost en een migraine aanval zelfs uitlokt, je even weer heel anders tegen de situatie aankijkt, terug kijkt ook omdat je over zwangerschap, geboorte en de eerste jaren praat. Al weer 7 jaar geleden, het gevoel van complete paniek net voor de spoed-keizersnede kan ik zo weer terug halen maar heel veel tranen en angsten zijn ver weg gestopt. Gelukkig maar......naar vandaag kijken, een mijlpaal 7 jaar !! Blij en daarom HIEP HIEP HOERA voor QUINT !

QUINT 7 jaar.


Hallo allemaal


Vrijdag 14 december is het een bijzondere dag want dan mogen we vieren dat QUINT 7 jaar is.



We proberen het voor Quint zo gezellig mogelijk te maken en vieren het op verschillende tijden.
In de ochtend komen zijn zorgverleners een taartje eten.
's Middags na 16.00uur en zondagmiddag 16-12 vanaf een uurtje of 3 vieren we zijn bijzondere verjaardag. 

Welkom op zijn feestje!!

Quint heeft weinig wensen want in zijn speelgoedniveau verandert weinig.
Wil je hem toch graag wat schenken dan iets van kleding of een donatie voor zijn spaarpot om een aangepaste slee te kopen.

Lieve groet namens Quint.


PS. wil je even laten weten als je hem komt feliciteren, wanneer je evt. komt via email/ sms of whattsapp op Jeannets nummer

Slee voor kinderen met een beperking, handicap. Slee snowcomfort in blauw

QUINT 10-2012

foto gemaakt op de elzenhoek

zaterdag 1 december 2012

Ylva's lied voor Quint

Ylva heeft de laatste maanden gewerkt aan een lied voor Quint, dit is het resultaat en je snapt dat we erg trots zijn op onze kinderen.

woensdag 28 november 2012

Nu we toch kunnen doorslapen....

Het is al laat, maar na een hele gezellige avond voor de papa van Quint waarbij een overdosis energie van dankbaarheid en vooruitgang vrij kwam en nu Quint toch even uit logeren is wil ik toch even nog wat foto's plaatsen van de laatste dagen. Te beginnen met vanavond toen we uit het niets ineens een prachtig schilderij van Ernie kregen voor Quint door de man van een hele lieve meelevende dame, hoe cryptisch kun je zijn maar ja voor degene die de ins en outs kent....na 1 januari 2013 wordt het allemaal anders ( weet je nog van de rechtszaak). Dank daarvoor, we gaan hem morgen gelijk een mooi plekje geven in Quints kamer.

Oh ja door het niet kunnen bloggen zijn er nog steeds geen verhalen en foto's verschenen van de bad/slaapkamer, dit zal ik dan ook zsm doen. Nu net als velen bezig met de Sint cadeautjes,gedichten en surprises. Beetje gek er van aan het worden want de kids hebben zelfs 6 keer lootjes getrokken. Dan kan je toch weer blij zijn dat Quint niet overal aan meedoet.

Afgelopen zaterdag vierden we de verjaardag van Chary die 12 is geworden, wow wat een grote meid. Heel   erg fijn was het dan ook, dat Quint er redelijk vrolijk bij kon zijn. Terwijl hij de avond en dagen daarvoor zo benauwd was dat ik rekening hield met een longontsteking. Gelukkig knapte hij toch op en op wat huilmomenten door de drukte en het lawaai ( ook wel weer heel erg zielig) na was hij rustig aanwezig.

Verder neemt hier de pepernotenkoorts ook toe. Vorig jaar deden de meiden mee op school met hun vertolking van Kruimeltje dit jaar zijn ze allebei door de voorrondes gekomen. Chary doet mee met haar vriendin en Ylva zingt een zelfgeschreven lied voor en over Quint. Als je er bij bent vrijdagmiddag...tissues in de aanslag! Later volgt hier wel het filmpje want het is echt heel bijzonder en speciaal. Knap ook dat ze dat durft maar tevens een hele goede verwerking voor haar frustraties van het hebben van geen gezond broertje, maar bovenal voert de liefde de boventoon.

Morgen, donderdag, halen we Quint weer op, fijn dat het logeren nog zo kan op dit moment met deze regering.

In onze gedachten zijn we dichtbij Lennard* en Carmen*  deze dagen, Quints vriendjes en niet meer in ons midden lijfelijk aanwezig maar wel heel diep in ons hart.

En dan kijken we onbewust toch uit naar 14december, de dag dat Quint hopelijk 7 jaar mag worden, onvoorstelbaar bijna, dat dat gaat gebeuren.

rijkdom 25-11-2012


donderdag 22 november 2012

Frustratie bij Quint en mama

Schreef ik zaterdag het laatste stukje niet wetende dat de buikgriep snel om zich heen greep en we allemaal achter elkaar echt even goed ziek werden. Frustratie als titel is geeneens het goede woord,ja bij Quint waarschijnlijk omdat hij niet begreep dat ik hem echt niet kon tillen of knuffelen door de misselijkheid en buikpijn maar mijn eerlijke woord is gewoon boos.Ja boos omdat het nooit loopt zoals je graag wilt of in je hoofd hebt en dat bracht deze week voor het eerst echt boosheid in me op in plaats van frustratie of onmacht. Had er echt op gerekend dat Quint uit logeren kon zo vlak voor Chary's verjaardag. ( boodschappen doen, huisje poetsen, sint dingen regelen maar bovenal eindelijk eens een begin maken om de toekomstige studeerkamer uit te ruimen en wie weet zelfs behang te trekken)
Maar zondag bleek Quint het toch flink te pakken te hebben en was ik voor mijn gevoel genoodzaakt om het logeren af te zeggen, wil niet op mijn geweten hebben dat er kinderen daar zo ziek worden van "ons" virus dat ze opgenomen moeten worden of erger. Uiteindelijk was het goed dat ik had afgebeld want zondagavond begon ik zelf met een fikse buikpijn en heb de hele nacht liggen woelen met als gevolg maandagochtend zo ziek dat ik echt niet had kunnen rijden naar de Glind. Helaas kan een mama niet ziek zijn en zeker niet van een zorgintensief kind dat je niet zomaar ergens parkeert of een oppas voor laat komen dus    een frustie Quint in de box en ik al liggend op de bank met een bak.(Details zal ik achterwege laten) Zo zielig  dat er dan 2 oogjes je aankijken en 2 armpjes je proberen te pakken omdat hij graag getild wil worden of op schoot maar ja zo slap als een vaatdoek is dat niet zo slim.
Om een lang en ellendig verhaal kort te maken, 's avonds toch maar naar de informatieavond gegaan van het Vechtdal College omdat Chary daar waarschijnlijk heen gaat na de basisschool en pgb-hulp Gerja er op had gerekend om voor Quint te zorgen en zeker niet dat ze ook ziek zou worden, maar die avond werd Chary dus geveld door het virus en..  toen we thuis kwamen was het duidelijk, weer een zieke in huis, Gerja kreeg 2 dagen later, terwijl ze weer voor Quint zou zorgen omdat ik met Ylva kadootjes van plan was te scoren voor Chary, ons probleem op bezoek. Ook papa Ard kon dinsdag aanschuiven en zo was Ylva de enige die witjes maar vrolijk uit huis toog. 4 Zieken in huis waaronder mama die zo veel wilde maar niks kon behalve wat beschuiten smeren en zelf af en toe kon gaan liggen.
Druppel was gevoelsmatig vandaag toch wel, dat na telefonisch overleg dat ik afgelopen dinsdag had gehad dat Quint naar het kdc zou gaan vandaag, ons lieve schatje al een half uur kant en klaar in de rolstoel voor het raam zat te wachten op de bus samen met zieke zus, er geen bus kwam, omdat het niet was doorgegeven. Quint uiteindelijk, nadat ik had gebeld ( bleek dat de chauffeur het niet wist dat Quint zou mee gaan) weer in de box gelegd,wel snotterig en hoestend even getemperatuurd en ook nog koorts had was ik er klaar mee, bah, wat een gedoe en weer een teleurstelling. Weg alle plannen waaronder deze week toch eindelijk een vriendinnetje helpen met klussen/schoonmaken in hun nieuwe pannenkoekenrestaurant. Ben gewoon boos omdat niks gaat zoals ik wil dat het gaat en met dat ik dat gevoel bij mezelf ontdek, schrijft de mama van  Lennard* ook een blog en dan weet ik weer dat ik niet boos mag zijn, want ondanks dat Quint ziek is, is hij hier en mag, nee moet ik dankbaar zijn. Maar oh lieve lezers wat is het soms moeilijk met een gehandicapt kind, de deur achter je dicht trekken en dat willen doen wat je graag wilt dat lukt nooit zonder dat er zorg of opvang is, en dan ook nog wat proberen te betekenen voor je medemens en voor je andere kinderen proberen een goede moeder te zijn... echt waar, soms.......kan het je even boos maken!

zaterdag 17 november 2012

Spugende SinteQuint 17-11-2012

En net vandaag voelt Quint zich niet fit met de intocht van de Goedheiligman in Ommen.
Waren er al een beetje bang voor omdat Ylva deze week de buikgriep had maar het bleek waar, Quint heeft het overgenomen. Vanochtend al een bleek mannetje met vieze luier uit bed gevist en     vlak voordat hij in de rolstoel ging ook weer een hele dunne stinkende verrassing, togen we toch richting de Vecht voor het feest van cadeautjes en pepernoten. Quints zussen hadden al een mooi  1e rangsplekje verovert maar het duurde Quint te lang en hij viel in slaap. Toen de goede Sint op de roze loper liep begon Quint met flinke uithalen te spugen en zijn Ernie en sleutelspeeltje net zoals jas,shirt en rolstoelblad zaten onder de voeding. Het zat in zijn oren,neus en haar. Bah een zure Quint ineens.Flink gepoetst en gedroogd, gelukkig vlak voordat de Sint langs kwam was alles weer fris en vond sinterklaas tijd voor een kort woordje. "lieve jongen, wat zie je er weer mooi uit " leuk!


Een rondje daarna gelopen door Ommen met tante Petra en zo kwamen we nog een lief Pietje tegen die met vriendje Quint wel op de foto wilde. Quint wilde niet zoveel meer en lag half voor pampus met zijn witte snoetje in de stoel. In de Hema kregen de dames en dhr.Veurink nog een zakje van piet Chris en dat zakje liet Quint niet meer los. In de bus terug en later in de box,zelfs bij weer een spuugpartij thuis hield hij zijn zakje vast.

Vroeg in de avond werd er weer flink gespuugd en koorts a 39.2c gemeten kreeg Quint de speciale pakjesPietpijama aan maar zijn zakje pepernoten die hij geeneens kan eten bleef favoriet. 
Nu slaapt hij op een paracetamolletje en is de temperatuur gelukkig iets minder,hopen dat het morgen ook wat beter gaat zodat Quint maandag wel uit logeren kan voor een paar dagen, omdat ik zo graag de boel in huis aan kant wil maken voor Chary's 12e verjaardag zaterdag.


woensdag 14 november 2012

Quints drukke week, en die van mama!

Heb je eindelijk een laptop na 5 maanden ellende en zagen anderen ook wat het afsluiten van social media deed met een "zorgen"moeder die weinig buiten de deur komt, heb je geen tijd om te bloggen omdat het blogkind al je tijd op slurpt. Nou werkelijk,dat heb ik weer, gevoel komt voorbij.
Quint had zo veel afspraken die ik notabene zelf in de agenda heb gezet, maar met een man die opnieuw zichzelf geblesseerd heeft en niks kan betreffende Quint, 1 van de pgb-sters geopereerd is en zelf in een niet te positieve flow zit en kwakkel met griepjes ed komt het bloggen er nog niet van. Dus ik update even de agenda op deze site en hoop er dan heel snel ditjes en datjes over Quint op te zetten.

dinsdag 6 november 2012

Update.

Gelukkig ben ik na 5 maanden weer in het bezit van een laptop en ik hoop vanaf nu weer regelmatig te gaan bloggen. Heb nog niet alle foto's etc.. weer terug dus op wat leuke plaatjes moet nog even gewacht worden. Verder zal ik mijn hele facebook en twitter tijdlijn terug gaan lezen om hier nog wat updates van de laatste maanden te plaatsen wat betreft Quint en zijn doen en laten.
Hoop dat ik vaak een blogje kan plaatsen zodat de actieve en stille lezer van dit blog weer kan meeleven.






vrijdag 7 september 2012

Brief uit Ylva's hart


ERNIE

Al maanden offline door een laptop die niet goed gerepareerd word en nu dus voor de 3e keer bij de pc-arts is en dus helaas ook geen of weinig nieuws via dit blog. Ben nu even online en plaats dan ook maar gelijk een blogje met de titel ERNIE want het gaat goed...... de verbouwing van Quints kamer is eindelijk na 4 jaar bloed, zweet  en tranen begonnen, hij krijgt het bad wat ik in 2008 al voor hem zag en wilde. Het gaat ook goed met de autoaanpassing, nog een kleine week en ons nieuwe vervoermiddel voor Quint komt vanuit Frankrijk naar Nederland en mag dan worden aangepast. Och mensen kan niet uitleggen wat dit allemaal betekend, heel veel dus, veel gemak en ontlasting. Maar de koek om te strijden is wel opgeraakt, tjonge wat een verschil had het gemaakt als Quint ook naar groep 3 of misschien wel 4 was gegaan als hij gezond was geweest. Nu zo net na de zomervakantie gingen de meiden naar groep 8 en 7 en Quint wederom naar het ekj groep rood voor het 4e jaar. Dan kan je zeggen wees blij, dat ben ik ook maar wel met een trillend lipje. Maar nu dit blog met een oproep en dan hopelijk heel snel met een gerepareerde of nieuwe laptop weer updates over Quint, ons en de afgelopen maanden.
Voor Quints nieuwe bad/slaap kamer zoek ik Ernie spullen, we hebben al 4 Ernie poppen, een klok, nachtlampje maar wil zo graag nog wat anders er bij. Heb je iets of weet je waar iets leuks te koop is met Quints grote vriend Ernie erop laat het me weten. Via twitter,facebook, whatsapp,sms of dit blog....heel graag!!! Dank alvast.
ERNIE

Voorheen kamer van Ylva laatste jaar rommelhok

2 september

3 september het begin

4 september dat gaat goed

5 september gladde vloer

6 september de muren

donderdag 21 juni 2012

magazine doe mee

vanaf blz 16 kun je lezen hoe we op vakantie gaan met Quint en leuke foto's.

http://doemee.online-magazine.nl/nl/app

Verder kan ik jullie vertellen dat het met Quint en ons heel goed gaat maar door een gecrashte laptop ik al weken niet kan bloggen, nu lijkt het even goed te gaan gelukkig.

zaterdag 5 mei 2012

dinsdag 1 mei 2012

Koninginnedag 2012

Een drukke dag voor Quint. Eerst mee naar de aubade en een ballon oplaten. Even thuis lekker in de box en toen mee naar de optocht en later naar mee naar de Markt waar veel mensen waren die dansten en dronken en een echte koninginnedag vierden zoals we het kennen in Ommen.

 Het deerde ons prinsje allemaak niks en viel uitgeteld in slaap.

Nog mee naar het feestterrein, vol met springkussens en andere festiviteiten hobbel de bobbel over het gras met de rolstoel en toen bleek hij het toch nog langer te kunnen volhouden dus een patatje midden in het centrum, feestvierende mensen aan de kant gebonjourd want er moest een rolstoel door de menigte. Na 5 uur zitten in zijn stoel kon meneer eindelijk in de box thuis, kreeg zijn pijama aan en wilde gelijk naar bed.

Slapen ho maar, volgens oma die 's avonds nog op hem pastte sliep hij pas om 21.30uur en was al die tijd aan het keten in bed. 

We hebben een heerlijke bijna ouderwetse koninginnedag gehad, zo gezellig en leuk, met een fitte Quint blijkt dat toch te doen!

vrijdag 27 april 2012

2e prijs met ???????????

Vanavond hebben de 2e meiden met ? de 2e prijs gewonnen, de 1e zou ook niet kloppen met de tekst dus dit is super. Na 5 keer een 1e, 1 keer een 3e nu een 2e, leuk toch en vooral heel erg gezellig en daar gaat het ons nog meer om, fijn met leuke mensen bij elkaar zijn.


Quint genoot van de muziek en de mensen, oma bracht hem lekker naar bed zodat wij bij de meiden konden zijn, confronterend om de kids te zien van zijn geboortejaar die wel fietsen, lopen en blij zijn samen met vriendjes..............het zijn de slikmomenten op deze hoogtijdagen, raken er aan gewend maar heel diep kruipt daar een  gevoel van.........ons mooie ventje is anders!

donderdag 26 april 2012

Eer hoog houden

4-2006 bloemenmeisjes
4-2007 verpleegzussen
4-2008 hartediefjes
4-2009 schoonmaakdiva's
4-2010 ijsprinsjes
4-2011 zonnige zussen


En dit jaar tijdens de versierde fietsen optocht??? We hebben geen inspiratie, wat zal het worden?
Na telkens een eerste prijs en vorig jaar een derde, is het toch wel leuk voor ze om weer een prijsje te winnen maar de fietsen worden steeds groter en bedenk maar weer wat origineels, we hebben nog een paar uurtjes de tijd gelukkig.



donderdag 19 april 2012

Time flies 19 april 2012

We zijn al weer 2 weken verder na de buikoperatie van Quint, de tijd gaat snel en zeker als je dan zo druk bent met Quint. Drukker als anders, meer aandacht nodig, (nog) vaker verzorgen, temperatuur in de gaten houden en ondertussen namen we natuurlijk definitief afscheid in ons hart van ruim 13 goede arbeidzame jaren bij ..... ! Dit laatste kwam vooral bij mij goed hard aan, na 7 maanden narigheid, onzekerheid, advocaattoestanden en een rechtszaak was het definitief over en kunnen we er met ons verstand nog steeds niet bij waarom dit is gebeurt en waaraan verdiend, gelukkig dacht de rechter ook zo maar daar kopen we niks voor. Het al moeilijke gezinsleven wat je hebt met een kind zoals Quint krijgt weer een extra deuk en ook de meiden hebben er zo onder geleden al die maanden. Nu is het afgesloten en moeten we verder, wat? hoe? Tja, de tijd zal het leren. al die maanden sterk zijn en het gezin bij elkaar houden, de sfeer (?) thuis gezellig te laten zijn, kop omhoog en gewoon blijven lachen dat kost veel energie. En juist die energie en daar zal elke moeder van een zorgintensief kind zich in herkennen, die staat al op een laag pitje. Zo raar was het dus niet dat ik op 2 april ineens de boosheid voelde die ik had weggestopt. Vervelende was wel dat het zich dus gelijk goed uitte in een griep en nu bijna 3 weken later me nog steeds niet fit voel. Ondertussen gebeurde er met Quint wel heel veel en hadden we de zorgen om Ylva en haar welzijn. Zij heeft intussen een longfunctietest gehad en met een pufje hopen we dat ze iets meer lucht heeft, haar hartruisje is niks ernstigs en psychisch heeft ze het momenteel gewoon zwaar, kijkend naar de omstandigheden is dat niet gek maar willen haar graag weer fit, zelfverzekerd en vrolijk zien!

Quint kreeg ondanks dat de operatie aan zijn "hernia spiegeli" heel vlot en goed is verlopen toch met de Pasen koorts, maar ja zijn oren liepen ook en dan is het even van waar komt de temp weg. Dinsdag de 10e was het duidelijk dat het zijn buik was. Een warme rode harde bult onder de wond. Duidelijk een ontsteking of die kant opgaand. Dus ik de telefoon gepakt en het UMCG gebeld omdat dat de afspraak was met de kinderchirurg. Ik mocht contact opnemen en overleggen wanneer ik me zorgen maakte. Dat deed ik, maar de poli-dame aan de telefoon was daar niet van gediend en vond dat ik maandag de 16e wel een belafspraak mocht hebben en als ik het echt niet vertrouwde maar naar de SEH moest komen, ja zeg ga niet helemaal naar Groningen om een bultje te laten zien zonder dat ik eerst heb uitgelegd wat er aan de hand is. Ze vond het ook belachelijk toen ik vroeg of ik geen foto mocht mailen. Heb boos de telefoon er op gegooid, was het helemaal zat en mijn lontje is gewoon wat korter de laatste tijd. Even rustig worden en de huisarts gebeld, die gelijk aan de telefoon kwam en met hem goed overlegt, hij wilde ook wel komen maar dat vond ik iets te ver gaan, zo radeloos was ik nu ook weer niet maar wilde gewoon de vraag even ergens neer leggen wat te doen.
Woensdag kwam er heel veel viezigheid uit Quints buik en meneer had er ook echt last van. Gelukkig stond er donderdag toch al een afspraak met de kinderarts en waar ik het over wilde hebben (reanimatie en beademingsbeleid) hebben we het geeneens over gehad. Eerst maar eens die naar die buik kijken en er zat behoorlijk veel pus/bloed in die dikke bult en met nat verbinden moet dat er uit gaan, temperatuur goed in de gaten houden maar dat deden we al  vanaf zijn ok. Verder natuurlijk die vieze stinkende oren en het buisje wat nog geen maand geleden gezet was lag er links al uit, rechts zat hij er nog wel in. En dan nog Quints kale plekken op het hoofd daar voor toch maar weer naar de dermatoloog. Al met al had ik de tijd die was gereserveerd al weer volop benut en de rest moet ik later dit jaar maar eens weer aankaarten, Quint doet het ondanks de 2 ok's in een maand tijd super goed en dat is het belangrijkste.
Vrijdag dus toch maar weer  eens met de bus naar het KDC, Quint had er niet zo'n goede dag en dat bleef ook het hele weekend zo. Wat mopperig, veel willen liggen, wit en sip uitkijken, mm die buik zal toch wel zeer doen dus af en toe een paracetamolletje was wel nodig.
's Avonds ging hij even mee naar de scholierenloop en daar was hij zo wit dat een vriendinnetje al nare gedachten had en voorbereid was op een telefoontje 's avonds, gelukkig was dat niet zo en had Quint een rustige avond maar 's nachts tussen 1 en 2 spookte hij flink en dat gaat tot aan de dag van vandaag zo door. Veel huilen, klaarwakker en rechtop zitten en ook uit het niets onverklaarbaar huilen bijna niet te troosten, t mannetje heeft wel ergens last van maar toch merk je dat het meest 's avonds en in de nacht. Gelukkig ging het de dagen er na wat beter, steeds minder harde bult en het wondvocht werd steeds minder. Woensdag de 18e een afspraak bij de KNO arts om de uitslag van het gehooronderzoek onder narcose te vernemen. We waren op alles voorbereid en hadden voor ons zelf al wel besloten dat wanneer Quint hoortoestellen nodig zou hebben we dat niet in Groningen gingen vervolgen maar bij Pento in Zwolle. Na eerst bij de audioloog binnen zijn te geroepen werd al snel duidelijk dat een test nu niet kon met zijn vieze lekkende oor. Heel snel weer buiten dus en toen wachten. De afspraak was om 11.15uur en om 12.00uur was het jongetje voor Quint nog niet aan de beurt. Ik was nijdig, hoe kan het toch dat je in de ochtend al ruim een uur uitloopt. Was er helemaal klaar mee ( dit was niet de eerste keer dat je bij deze poli zo ontzettend lang moet wachten) , was met Quint al een paar keer naar de hal gelopen en uiteindelijk maar naar de AH om broodjes voor de terugreis te halen. 12.25uur waren we aan de beurt en Quint had de knollen op, al vanaf 10uur rechtop zitten, eerst een uur in de auto, toen in de rolstoel. En dan nog naar de dokter. Kort en bondig wilde ik zijn en dat was ook geen probleem want de uitslag bleek goed. Quint hoort met buisjes onder narcose 20/30db, dat is dus prima, geen toestellen nodig. Waarom hij niet alles hoort wil ik nog eens bij de neuroloog vragen, ik had nu geen zin een lang gesprek daar.Op mijn verzoek nog wel even de neus/keelamandelen bekeken en die zagen er goed uit, verder lag inderdaad in Quints linkeroor het buisje al in de gehoorgang maar rechts zat hij gelukkig nog wel goed.
Recept voor druppels voor zijn oren meegekregen en ze wilde weten of we nog terug wilden komen, nou ik zag de bui al hangen om weer daar zo lang te zitten dus heb aangegeven dat wanneer we vermoeden dat Quint problemen heeft/krijgt op kno gebied we de weg weten en dat via de kinderarts dan vast snel geregeld kan worden.Was ze het gelukkig mee eens, ben een beetje klaar met de kno afdeling daar door al het gedoe in het verleden en de gesprekken die we hadden. Nu staat er een belafspraak in de meivakantie om te horen of de druppels hun werk hebben gedaan, prima, zo sluiten we het kno dossier voor dit moment.
Uiteindelijk dus tegen 2 uur thuis, 35euro aan benzinekosten,broodjes en parkeerkaartje armer voor dit bezoekje, gelukkig staat nu de eerstvolgende umcg afspraak pas over 3 weken, kunnen we weer even sparen en uit voorzorg dan maar wat bolletjes meenemen voor de terugweg. De volgende poliafspraak as vrijdag is in Ommen en omdat Ard de auto nodig heeft ga ik er lopend met Quint heen, spaart kosten en goed voor de conditie, 2 vliegen in 1 klap.

woensdag 18 april 2012

KOPzorgen over het PGB

Lees en huiver.....dit blog van een mede moeder met een zorgintensief kind . http://geboortenummervijf.blogspot.com/2012/04/1704-onrust-ouders-met-zorgintensieve.html.. .het is diep triest wat er allemaal staat te gebeuren met kinderen zoals Quint met veel zorg, het geeft ons als ouders zo'n machteloos gevoel. Overgeleverd aan de macht van mensen die geen idee hebben hoe het 24uur per dag in zijn werk gaat met een kind met veel zorg, vaak ziek zijn en volkomen afhankelijk van derden maar meestal van ouders die zich zelf volkomen wegcijferen om hun kind met zorg en de andere kinderen in het gezin zo comfortabel mogelijk maken.Verdrietig worden we van de berichten, het gaat als dit alles doorgaat om domweg verplicht je kind uit huis te plaatsen in een ziekenhuis of instelling te laten liggen waar men te weinig mankracht,tijd en geld hebben om het goed te verzorgen en er al helemaal geen knuffelmomenten zijn of echt alles zelf thuis doen, geen pgbers in kunnen huren en er uiteindelijk als gezin aan onderdoor te gaan met wie weet wel een opname op de PAAZ afdeling, andere kinderen met een psychische hulpvraag en een ongelukkig leven door alle ellende thuis. Niet te begrijpen dat men echt zover gaat alleen om te bezuinigen en de gevolgen daarom voor lief neemt. Met mijn boerenverstand zijn er toch echt nog heel veel andere punten waarop bezuinigd kan worden!!!!

woensdag 11 april 2012

Quint zoekt...

We zijn voor Quint op zoek naar een lieve verzorgster cq oppas, iemand die op afroep kan komen voor een uurtje of iets langer op een avond en in de buurt woont (Ommen) . Misschien een leuke meid die graag de zorg in wil of al een opleiding doet in de zorg of verpleging. Het leuk vind met kinderen om te gaan maar ook met 2 benen al op aarde staat en ziet wie Quint is met zijn bijzonderheden.

Denk je dat jij misschien iets voor Quint en ons kan betekenen en lijkt het je leuk om te zorgen en te knuffelen maar durf je het ook aan om hem, wanneer hij slaapt te bewaken. Ben je niet bang voor een paar schoppende benen die het moeilijk maken om een schone luier om te doen en af en toe een flinke dot slijm op je mooie shirt te krijgen?

Dan hopen we van jou een reactie te krijgen !!!

Mail naar quintveurink@hotmail.com

dinsdag 10 april 2012

Pasen 2012

Wat een verschil met Pasen 2011 toen we heerlijk genoten van de zon, een super opgewekte Quint en een niet zieke mama en ook nog in het geweldige Villa Pardoes.
Helaas is dit jaar alles anders, oef wilde wel graag een jaar terug in de tijd maar dat zit er niet in dus kop op en wees positief zoals sommige mensen zo graag zeggen grrr.
Dat is er uit, dus nu een foto uit Villa Pardoes, want van deze Pasen zijn er geen foto's beschikbaar omdat ik meer in bed lag met een soort van griepje, Ard vergat te fotograferen tijdens het Ommer eiertikken en zoeken ( maar wel zijn Chary en Ylva te zien tijdens dit filmpje van Ommen Leeft http://www.youtube.com/watch?v=as_WH8NToZE&feature=player_embedded ).

Om een lang verhaal kort te maken, ik ben al een week niet fit en aangezien echt uitzieken er niet in zit/zat staat het verhaal van Quints operatie nog niet online.
Kan jullie vertellen dat het allemaal boven verwachting goed is gegaan en vanaf de IC donderdagavond rechtstreeks naar huis is gegaan. De hele Pasen wel flink aan de pijnbestrijding is geweest ook omdat er een loopoor flink actief is. Quint is een vechtertje en liet ons enorm verbaasd doen staan door heel stoer te doen dat hij geen pijn had, hij laat dat alleen bij papa en mama zien (hoe lief maar niet altijd handig).

woensdag 4 april 2012

wel/niet

Moet even terug in dagen en gevoelens om een blog te schrijven. Was zelf totaal niet fit en lag dinsdag en woensdag vaker in bed dan dat ik in de benen was. Quint was daarentegen woensdag ons inziens weer het mannetje met af en toe een snotterig neusje. Wel een beetje pips maar ja, zonnebank bruin is hij nog nooit geweest. Maar helaas was ik zelf weer zo'n rondlopende, nou ja meer in bed liggende cliniclown herkenbaar aan de rode neus, die de zaakjes niet op orde had. Volle wasmanden, een stoffig huis, bah kan er totaal niet tegen, het zit ook niet in mijn aard maar ziek zijn eist zijn tol dus de pgb verzorgster van Quint was er voor Quint, Quints papa deed de boodschappen, Quints oma verschoonde bedden en probeerde wasmanden te legen door ze onder een strijkbout te laten gaan en ik ben om 10uur maar naar de douche vertrokken om toch enigszins monter te worden. Tegen 11en alle spullen voor ons en Quint maar bij elkaar rapen, uiteindelijk weer de hele kofferbak van de C5 vol en de achterbank naast Quints stoeltje ook. Allemaal weer gelukt en konden we eten en op weg. Ondertussen belde de Ic regie verpleegkundige of het klopte dat Quint zou komen. Wij wisten niet beter dan dat hij op high care zou komen maar dat lag vol en hij zou komen te liggen op IC blauw, prima ! Maar de vraag was of hij kwam, nou had ik niet gebeld om te vragen naar een bed etc. want ik vond mijn eigen bed belangrijker de laatste dagen ( oei egoïstische mama) en of ze dan een tentbed zouden bestellen. JA heel graag, super wat goed en fijn meegedacht, waren we erg blij mee dat er al gedacht word waar ons mannetje het best in kan liggen tijdens opname, Chapeau Kinderic!

 Ard had ook nog gevraagd of we evt later mochten komen (slimmerd) en dat was geen probleem dus kwamen we tegen 3en op de 3e etage van de Beatrix kinderkliniek aan en werden welkom geheten. Het tentbed was nog onderweg vanuit Tilburg naar Groningen (?) en we hebben Quint lekker vertroeteld op schoot en zijn nog even weer met hem naar beneden gelopen. Gesprek met de zaalarts en de anesthesioloog kwam nog langs. Er was door Quints ziekzijn van afgelopen zondag/maandag nog de vraag of de operatie wel door moest gaan.
Stom ook van mezelf ,had het ook NIET kunnen zeggen maar ja, stel dat het fout gaat of dat ze deze site lezen ( Als dat zo is dan vind ik dat uiteraard geen probleem!!) Heb heel duidelijk aangegeven dat als ik (wij) Quint niet durven te laten gaan voor een narcose en operatie we echt hadden gebeld, dat is ook zo, Quint was woensdagochtend fit genoeg en zeker niet ziek, geen koorts, niet huilerig etc.. Dat kon ik gelukkig duidelijk maken. Wel wilden ze weten i.v.m. het bloeden van de laatste keer met zijn tand en de snottebellen of zijn ontstekingswaarden verhoogd waren. Er is bloed geprikt en ik moet zeggen, hield mijn hart vast want was bang dat de waardes te hoog waren ook omdat ik weer een loopoor zag. Gelukkig waren de ontstekingswaardes maar 8 maar de trombos 119. Men wilde met de chirurg overleggen.
 Uiteindelijk bleken de lage trombos (wat nog best wel meevalt) geen probleem en werd Quint om 9.00uur voor OK verwacht. Helaas was het RmD huis weer vol en moesten we kosten maken bij het NH hotel om te overnachten. Jammergenoeg zit het zo vaak vol, nu al zo vaak meegemaakt, dat het toch te gek is dat er zoveel zieke kinderen daar liggen, och mensen....... met een niet ziek kind, het is niet voor te stellen in wat voor wereld je komt als je op de 3e verdieping uitstapt en de ic oploopt.

Het bed uit Tilburg kwam tegen 6en en Quint vond het goed, gaf zich over en wij gingen eten in het personeelsrestaurant. Daarna bleek toen we terugkwamen op de IC dat Quints ok vervroegd was naar 8.00uur, neeeeeeeeeeee weer zo vroeg uit bed. Ingecheckt bij het hotel, Quint verzorgd en uiteindelijk in de lobby een drankje genuttigd, de ah allerhande doorgespit met lekkere paas recepten en proberen te slapen. Helaas was mijn nacht slecht. Heb allerlei nare scenario's beleefd en met 2 uurtjes slaap, een rode neus, dikke wallen en geen ontbijt stond ik om iets over 7 samen met Quints papa op kamertje 15 kinderic,donderdagochtend 5-4-2012.

dinsdag 3 april 2012

Zal het doorgaan?

Op dit moment durf ik niet goed te zeggen of Quint donderdag wel geopereerd gaat worden. Hij is namelijk toch best wel snotterig met een flinke so2 dip tot 74 als gevolg vanavond. Hij heeft geen koorts dus dat mag geen beletsel zijn maar toch hij kijkt niet zo florissant uit zijn oogjes. Niet zo vreemd dat hij weer wat voller is want ik snuif en snif me ook te pletter, ik heb denk ik ook wel een beetje koorts maar ga het niet checken, op tijd naar bed en hopelijk morgen fitter. Heb de helft van de dag al in bed gelegen dus hoop wel te kunnen slapen straks, we zullen het zien. Verder hebben we geen idee of de high care vol ligt en er ├╝berhaupt wel een bed beschikbaar is, misschien moet ik voor de zekerheid toch even bellen morgenvroeg. Niet dat we daar met onze volgepakte citroen aankomen en we weer rechtsomkeert kunnen maken, laat het maar even afhangen van Quints conditie woensdagochtend of ik er een telefoontje aan waag.
Houd dit stukje dus even kort en waag me als ik me wat beter voel wel aan het hele verhaal van vandaag want heb al proestend niet stil gezeten.
Hoop z.s.m. een stukje te schrijven over de opname en ok dag, ligt een beetje aan het feit hoe alles verloopt. Op twitter en facebook laat ik het sowieso wel even weten.



zondag 1 april 2012

1 april van vrolijk naar ziek

Het is vol hier in huis, overal staan wasmanden en lijstjes circuleren her en der. Zo vlak voor een opname ben ik druk met van alles, huis poetsen, wassen, strijken, medicijnen bestellen, beademing en voedingsspullen regelen en de rest van een normaal huishouden natuurlijk. Maar op slag veranderde dat vanmiddag. Was ons Quint vanochtend nog het vrolijke prinsje, na het badderen kakte hij helemaal in. Trok wit weg, werd snotterig en even dacht ik wat epilepsie te zien maar weet het niet zeker. Had nog wel even zijn doorkomende tanden gefotografeerd in bad, ontspannen lag hij en genoot van het warme water. Ziet er niet veelbelovend uit maar wie weet trekt het nog recht. En anders misschien een orthodontist op ons lijstje van disciplines erbij. In de loop van de middag kreeg hij steeds minder praatjes en wilde niet veel behalve een beetje hangen op de vloer voor de tv tegen je aan. Ylva was een gewillig slachtoffer. Ik moest nog even bij mijn ouders wat regelen en bleef een uurtje weg. Thuisgekomen bleek Quint behoorlijk gespuugd te hebben en daarna op de vloer tegen Ylva aan een dutje te doen. Hij lag in schone kleren en begon al vrij vlot weer onrustig te worden.
 Even in de box gelegd, verschoond, getempt 38.0 dus prima voor hem. bleef lekker liggen en zo ineens weer spugen, hele golven, hij werd er naar van en wij ook. Lekker op schoot dan maar en meneer tufte zo weer weg, 3 kwartier later heb ik hem maar in de box gelegd met een dekentje over, bleef heel stil liggen en liet alles maar gewoon gebeuren.

Later vanavond heeft hij niet meer gespuugd, de inloopsnelheid van de voeding wel naar beneden gedaan en zo voor de nacht maar een paracetamolletje lijkt me. Temp steeg iets naar 38.3 maar daar word ik niet naar van. Wel dat hij het niet fijn vind als je aan zijn buik komt, lijkt ook wat ontstoken bij zijn PEG-insteek en dat zit natuurlijk dicht bij zijn breuk/bult.
Echt verkouden wil ik Quint niet noemen maar toch alarmeerde hij vanavond een aantal keren onder de 85 so2 en zag hem blijven hangen op 92 terwijl hij voorover lag in zijn bed als een lief klein muisje. Nu maar hopen dat hij morgen fit en vrolijk uit bed komt en naar de Elzenhoek heen kan. Wij hebben namelijk de moeilijke taak om morgen officieel zaken in te leveren die manlief na 14 jaar hard werken met hart en ziel bij het bedrijf PIEP, gebruikte. Waarom? Wij weten het nog steeds niet maar we weten wel dat de rechter er door heen prikte en de papa van Quint met opgeheven hoofd op straat staat.

vrijdag 30 maart 2012

Toch voor de Pasen...

Vrijdagavond, samen met de meiden Ommen in, een voorjaarsoutfit scoren, leuk om voor de Pasen wat nieuws te hebben. Beetje ouderwets waarschijnlijk maar ja je moet je afkomst niet verloochenen en vroeger kregen we met Pasen nieuwe kleren en daar zit ik nog steeds een beetje in. Jammer genoeg is het in het centrum moeilijk slagen maar gelukkig had ik online al het een en ander gescoord dus dat moet het maar gaan worden maar we mistten de schoenen. De dames komen op een leeftijd dat ze heel goed weten wat ze wel en niet leuk vinden,het zal er op neer komen dat ze de winterschoenen volgend weekend aan moeten hebben want we konden niks vinden. De tijd dringt en de afgelopen week was ook zo vol met allerlei afspraken dat er ook niet geshopt kon worden. Het was weer een ouderwetse drukke week begon maandag al met een afspraak met de WMO en iemand van een bedrijf dat bussen levert en de aanpassing. Nu volgende week de auto v.d. zaak de deur uit moet kunnen we Quint lastig vervoeren en zeker de rolstoel, er moet dus wat anders komen.  We zijn al lang op zoek naar een bus maar de nood was nog steeds niet hoog, nu het tij tegen Ard zo gekeerd werd word het een ander verhaal. In januari zijn we al wezen kijken bij de bus van vriendje Lennard* uiteindelijk durfden we dat niet aan i.v.m. de lopende zaak met Ards werkgever. Nu de rechter heeft bepaald, proberen we weer een beetje vooruit te kijken en moeten een oplossing zoeken. Vandaar deze afspraak, alles goed doorgesproken over wat we graag willen voor Quint, maar ook voor de meiden en ons in een bus, en we wachten op de offerte.........brrr, zal vast niet meevallen. Dan is het de vraag wat de WMO gaat vergoeden daar in en dan kunnen we pas de knoop doorhakken om wel of niet er voor te kiezen. Tja kiezen, te kiezen hebben we niet, willen we met Quint nog een dagje weg of op visite dan zal er een bus moeten komen, hoe dan ook !
De eerste dagen van de week vlogen om en zeker ook omdat we ons toch zorgen maakten om Ylva, donderdag zouden we meer weten maar woensdag moest ze eerst nog type examen doen, wat een drama,dagelijks oefenen, het ging haar niet makkelijk af en ach ja Ylva houd gewoon meer van gezelligheid dan iets moeten om dat het moet maar gelukkig mocht ze na een extra poging toch haar diploma samen met een heleboel andere kinderen in ontvangst nemen. Supertrots zijn wij en zij zelf ook natuurlijk, nu mag ze op zangles en dat was een hele grote wens, voor ons iets minder want je kunt beter gaan gymmen dat scheelt in de kosten.
Donderdag mocht dezelfde madam naar de kinderarts, erg zenuwachtig was ze niet en eigenlijk wij ook niet, we kennen de goede man al een aantal jaren en dat scheelt, ook waren we er niet van overtuigt dat Ylva echt iets aan haar hart zou hebben, maar het knaagde wel en dat maakt het dubbel. Zien we meer dan dat er is, zien we niks terwijl er wel iets is en het gevoel dat we meer bezig zijn met Quint dan met de meiden, mm het eeuwige schuldgevoel. Het ijs was gebroken, Ylva ontspannen en wij ook. Haar bloeddruk was goed terwijl dat in Almelo veel te hoog was. Het ruisje aan haar hart hoorde hij alleen in ligstand en ook bij blazen op de hand vertoonde dat geen verontrusting. Pfieuw    niet nog een kind met een duimendik dossier maar vooral een kind wat we het grote geluk met een goede gezondheid wensen. Ze gaat as dinsdag nog wel voor een longfunctietest naar het ziekenhuis maar ook daar verwachten we geen nare dingen uit.  Heerlijk, een zorg minder op dit moment.
De rolstoel passing die Quint op hetzelfde moment zou hebben in Zwolle hebben we een maand uitgesteld, ook al waren er zeker 5 mensen die hun agenda zo hebben geschoven dat Quint kon komen daar, het was voor ons onbelangrijk, eerst Ylva´s welzijn, Quint eist al genoeg.
Heel duidelijk was dat tegen 13.00uur donderdagmiddag. We zaten nog aan tafel ons broodje te eten toen ik Quint die voor de tv lag te genieten klaaglijk ineens uit het niets hoorde huilen. Niet hard gewoon zielig maar in mijn oren gelijk alarmbellen van dit is niet goed. In een paar stappen was ik bij hem en tilde zijn bovenlijf en hoofd omhoog, hij lag met zijn gezicht op de houten vloer. Met dat ik dat deed zag ik bloed op de vloer maar nog veel meer bloed in zijn oog, neus en mond. Schrik en schreeuwen dat er een doek moest komen. Eerst weet je niet waar het wegkomt maar al snel was het duidelijk, uit zijn mond. Tjee wat kan dat jochie bloeden, de mond vol en niks kunnen wegslikken geeft natuurlijk een naar gezicht.Dikke tranen rolden over zijn wangen en met de mond schoon maken gilde men dat de voorste snijtand eruit rolde, Ard haalde hem uit zijn mond maar dat bleek niet alleen het bloeden te bepalen. Zijn bovenlip werd dik en daar zat een sneetje wat flink doorbloedde. Hoe meneertje zich bezeert heeft zal een raadsel blijven maar we hadden de schrik er even goed in. Zo zie je maar weer, Quint bepaalt. Na een half uur stopte het bloeden gelukkig en bleef hij de rest van de middag een dikke lip houden met een plakkaat opgedroogd bloed bij zijn bovenste tanden. De tanden die er doorkomen lijken er diagonaal te zitten, dat word nog wat, geen kijk dus. Nou ja een fotomodel zal Quint nooit worden maar moeders mooiste is hij zeker, dus wat heeft hij te verliezen.
Een dag met ups en downs dus want er kwam ook nog post uit het UMCG, met de datum. En toch dus voor de Pasen............ja woensdag 4 april word Quint ´s middags verwacht op de highcare, donderdag 5 april om 9.00uur operatie en  Goede Vrijdag weer thuis volgens de boekjes??? Uitgerekend zo'n Paas weekend met vrije dagen voor de meiden, maar ook het feest van de opstanding en vooruitzien. We weten even nog niet wat we er van moeten denken, regelen maar opvang, maken lijstjes voor to do dingen en boodschappen, stel dat we wel thuis zijn of toch niet. Een onzeker gevoel, een boel gedoe. Fijn dat het zo snel kan maar lieve mensen begrijp wel, het gebeurt zo snel omdat het niet maanden kan wachten het is niet even een gaatje dicht maken. Het kan zo anders gaan en dat gevoel overheerst op dit moment bij ons beiden maar ook bij de meiden ook al benoemen we dat expres niet. Eerst Ylva dinsdagmiddag maar en dan op naar de buikoperatie. Onze onvoorspelbare Quint, dapper prinsje !